ulaşabildiğim kadarımsın görebildiğim kadar dokunamayacağımsın sen hep bildiğimi hiiç bilmediğim şekilde yapabildiğimsin sen yanlışsın sen doğrusun
sen ben ölüp giderken yavaş yavaş süremi doldururken ve sana, belki de sensizliğe dört nala gelirken öylece çırpınışım bir daha asla olmaz'ı olduruşumdur senin o ışıldayan gözlerinde kaybolurken boğulurken
asla ölmezim..
söylenecek sözler orada gururumu kapının orda çıkardım yanına gelirken
bakışın buğulu gülüşün ve umursamaz bir kaş kaldırışın için varım ben
kahramanın değilim olamam ki zaten gök gürültüsünü atom bombası sanar olmuşum
koruyamam ki seni kötülüklerden gölgemden korkar olmuşum
o adam olamam ki ben gözlerinde hayırlarında olmazların da ben sevmiyorumlarında kaybolmuş cami avlusunda isimsiz bir bebek olmuşum belki seversin diye bebekleri herkes sever ve delileri de
ben gururumla aşkımı deliliğim ve bebeğim gibi saklıyorum
hangisini istersen al beni öylece bıraktığın her hangi bir yerde herhangi bir dünya zamanında...
suat aydın
22 mayıs 1968
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder