sen oralardan bir yerlerden izlemesen beni gülümsemeni görmesem kolay olurmuydu bu kadar
üzerime çöken lanete bela okumadan geçirdiğim bir an bile yokken nöbet bekleyen leşyiyicilerin arasında
ne olacağını bilmeden bekleyişlerimde
nerelerdeyiz sen ben ağlarken neden o küçücük beyaz ellerinle yaşlarımı dindirmiyorsun ben neden
sen burnunu şişirmiş kıpkırmızı olmuş yüzünle bangır bangır bağırırıken sakin ol geçicek diyemiyorum sana
ya neden kızımız uyku sersemi önlüğünü bulmazken elimiz ayağımıza dolaşarak panik yapmıyoruz servisi kaçırma korkusuyla
bilmesem varlığını yaşadığını beni beklediğini bilmesem milyon kaybetmenin ardından soluk soluğa ellerin yüzüne kapalı..
ne işim var burda yakar kendimi kaybolurdum derelerden denize denizden okyanusa karışıp
o umut varlık sebebim sigortasız çalıştırıldığım hayatta sigortalı bir gelecek tutkusuyla herkes gibi olabilmenin dayanılmaz paranoyasıyla
sen varsın ben varım geleceğimiz bizle başlayıp bizle biten her şey var
seni bulana kadar yanılgılarımın ve lanetlerimin arasında o küçücük ellerinle ve burnunla bekleyeceksin beni
kimbilir nerde nasıl hangi adla kaç yaşında kaç uğursuz gülümsemesiyle kozmik lanetimizin..
SUAT AYDIN 1968 MAYIS 20
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder